środa, 28 marca 2012

Dzień dobry!

Razem z budzącą się do życia rzeczywistością przyrody budzę się do życia i ja i wybieram spod powiek zasklepiałe obserwacje, żeby tu właśnie podzielić się nimi z Wami, drodzy czytelnicy, jeśli tu zajrzycie. Obiecuję wiele obserwacji, zapisanych donosów rzeczywistości, jadu i lukru, stalowych kolców i różowego puszku, słowem - czasem słońce, czasem deszcz- a wszystko to w obrazoburczym (mam nadzieję) sosie. Krótko mówiąc - jak w życiu (zależy czyim, mam nadzieję, że moim - i waszym, jeśli zechcecie się ze mną czasem tez podzielić własnym donosem rzeczywistości). A zatem zapraszam - proszę się rozgościć, zdjąć płaszcz, usiąść, czytać i komentować...

2 komentarze:

  1. Ten wpis kojarzy mi się z tekstem kultowej już piosenki Dosko:

    Potężna wichura, łamiąc wzgórze drzewa,
    trzciną zaledwie tylko kołysze.
    Ważaj! (...) Ważaj!
    Tak, wiem, zdrady nie będzie zmiłowania,
    łaski nie będzie.
    Tak wiem, dziś nasza kolej,
    już ustawiony sprzęt jest na stole.

    ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. zacny cytat, Ewelino, niejednokrotnie cytowany zresztą przez naszych znajomych na portalach społecznościowych ;) dzięki wielkie ;)

    OdpowiedzUsuń