środa, 28 marca 2012

Poezja w technice

Jako bibliotekarka w instytucji naukowej o ściśle technicznym profilu, często stykam się z ciekawymi tytułami publikacji i słowami kluczowymi, które mimo swej suchości i konkretnego określenia danego zagadnienia, zdają się być wrotami do świata wyobraźni. Czasem zazdroszczę finezji tym wszystkim teoretykom i praktykom danej dziedziny w trafności określeń i podejrzewam ich o podszyty zamysł przemycenia bardziej uduchowionych treści pod płaszczykiem nazwy jakiegoś prozaicznego zjawiska. Niezgłębione tonie nauki niosą w sobie tak wiele ciekawych nazw i określeń.
Weźmy taką "matematykę dyskretną"...Ile konotacji niesie ze sobą dyskretność tej matematyki lub matematyka (matematyczki). Już widzę tę grupkę nastolatków rozwiązującą równania w ukryciu przed dorosłymi z podnieceniem i rosnącą adrenaliną. Albo matematyczkę dyktującą szeptem treść równania. Ten zduszony głos... "Dwa plus dwa" - chwila napięcia - "równa się cztery". A może to matematyka dotycząca rzeczy, uznawanych powszechnie za intymne, czyli takie, o których powinno się mówić dyskretnie, np. ile prezerwatyw zmieści się w reklamówce z Biedronki lub, nawet coś bardziej typowego, jak odpowiedzieć na pytanie "w jaki sposób obliczyć dni płodne?".
Jedną z moich ulubionych jednostek naukowych jest "Katedra Systemów Czasu Rzeczywistego"... Cudo. Brzmi jak kościół wyznawców danej chwili, jakby jego przewodnią myślą było coś pomiędzy "carpe diem" a "zejdź wreszcie, do jasnej cholery, na ziemię". Z jednej strony prozaiczny i może nawet odrobinę przygnębiający, ale z drugiej strony mobilizujący do działania.
A teraz odrobina egzaltacji, miszmaszu i pisania tego-co-od-razu-przyjdzie-do-głowy. Niedawno wpadła w me  świeżo pokremowane ręce publikacja o wdzięcznym tytule "Przyczynek do rozważań nad oporem gleby skrawanej rotacyjnym elementem sprężystym". Ten zapomniany artykuł ukazał się prawie 30 lat w jednym z uczelnianych czasopism naukowych. Brzmi jak tytuł wiersza poety współczensego Prostota i klarowność, ale i głębia! Pozwoliłam sobie na małe piszu-pisz, nie obrazicie się mam nadzieję, jeśli to wkleję:


Przyczynek do rozważań nad oporem gleby skrawanej rotacyjnym elementem sprężystym

Rotacyjny element sprężysty
Przychodzi i odchodzi
Otula mnie raz tak, raz nie
Miękkie zazwyczaj elementy
Dziś twarde i oporne
Otuliły mnie, gdy leżąc
Wdychałam zapach żyznej ziemi
Wbijałam w nią palce, orając nimi ziemię
Zagłębiłam się w nienaturalny krajobraz
Niegdyś zielony i spokojny,
Pełen śpiewu ptaków
Dziś zagłuszony przez huk traktorów i zapach spalin
Ropa w baku ciągnika nie pachnie fiołkami
Pachnie pracą i stresem z niespłaconego kredytu
Niegdyś pot pracowników pegeeru
Dziś pot wyrobników u rolników wielkorolnych
Historia zatoczyła koło, lecz niepełne

Otul mnie sprężyście, elemencie,
Skrawarki lub czymkolwiek jest to, z czego pochodzisz
Nie pozwól na to, bym została zżarta
Nawozem sztucznym z wyjałowionej dawno temu ziemi
Rodzącej kukurydzę i pomidory GMO


listopad 1993
No dobra, żartowałam.
marzec 2012


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz